Kochanie, moje kochanie,

dobranoc, już jesteś senna -

i widzę twój sen na ścianie,

i noc jest taka wiosenna!



Jedyna moja na świecie,

jakże wysławię twe imię?

Ty jesteś mi wodą w lecie

i rękawicami w zimie.



Tyś szczęście moje wiosenne,

zimowe, latowe, jesienne -

lecz powiedz mi na dobranoc,

wyszeptaj przez usta senne:



za cóż to taka zapłata,

ten raj przy Tobie tak błogi?...

Tyś jesteś światłem świata

i pieśnią mojej drogi.


Gdy cel człowieka przerasta,

to go przerasta i dzieło

i światłem przez pokolenia

dzieło świeci jak gwiazda



Cel jest: komunizm i naród,

w pogodę i podczas burzy

i wielki jest każdy człowiek

co wielkiemu celowi służy.



Wielkie są siły przyrody,

lecz nie zmierzone - człowieka.

I społeczeństwo i morze

ludzkiej woli podlega.



Kto umie z siebie jak słońce

ziemi dać światłość wszystką,

ten właśnie jest bolszewikiem,

ten właśnie jest komunistą.



to są przyjazne ręce,

to odsiecz w najgorszej biedzie,

najwyższy rodzaj człowieka,

człowiek co nie zwiedzie.