złe, " /> złe, " /> 


Ile razem dróg przebytych?



Ile ścieżek przedeptanych ?

ile deszczów, ile śniegów

wiszących nad latarniami?



Ile listów, ile rozstań

ciężkich godzin w miastach wielu?



I znów upór, żeby powstać

i znów iść, i dojść do celu.



Ile w trudzie nieustannym 

wspólnych zmartwień,

wspólnych dążeń?

ile chlebów rozkrajanych? 



Pocałunków? Schodów? Książek?

twe oczy, jak piękne świece,

a w sercu źródło promienia.



Więc ja chciałbym twoje serce 

ocalić od zapomnienia.



Konstanty Ildefons Gałczyński


Gdy księżyc stęchłym "Sidolem"

złe miejskie niebo wyczyści,

wychodzą na głupi spacer 

dwaj maturzyści.



Postacie prawie bliźniacze,

jak wałek podobny do wałka,

przystając, jeden zapłacze,

a drugi załka:



Bo cóż, że skończyli szkoły,

cóż, że w kieszeniach matury?

Jeden z nich niewesoły,

drugi ponury.



Dzień cały stukali-pukali -

niestety: wszystko zajęte...

Żebyż chociaż zostać kelnerem

lub konfidentem!



Nazajutrz, kiedy się ściemni,

bez celu znów i korzyści

w noc ciemną wyjdą jak cienie 

dwaj maturzyści.