O, dajcie mi te małe skrzypce

Może na skrzypcach wygram

Wiatr i pochyłą ulicę

I noc, co taka niezwykła



Ech, muzyka, muzyka, muzyka

Spod smyka zielony kurz

Lecą gwiazdy zielone spod smyka

Damy karo, bukiety róż.



Uwzględnijcie mizerne granie

I nie bijcie, gdy wezmę źle

Jakiś ton na strunie baraniej

Na g, d, a, czy e.



Prowadzi muzyka za smykiem

Drzewa w niemej podzięce,

Oczami za smykiem suną

Zgrabiałe duże ręce



Na moście stoją. Przez liście

Światło na smyk sypie

Słuchajcie - to dziecko nuci

W czarodziejskim pudełku skrzypiec


Już się wezyscy zgodzili:

szwagier, ciocia, teść,

że w niedzielę najmilej

po tym moście się przejść,



a ja mówię do Zośki,

że też zgadzam się z tym -

i na Śląsko Dąbrowski

co niedziela jak w dym:



Wisła płynie, płynie, płynie,

pod mostami srebrzy się.

a wiatr gra na okarynie

dla kochanej rzeki swej;



chodzi słońce po wiklinie,

błyska słońce znów i znów;

Wisła płynie, płynie, płynie

jak melodia do twych słów.



Mnie nie trzeba za wiele,

taki jestem od lat:

trochę słońca w niedzielę,

żeby słońce i wiatr;



lubię patrzeć z uśmiechem,

lubię w dal i na wprost,

lubię z mostu na rzekę,

lubię z rzeki na most:



chodzi słońce po wiklinie,

błyska słońce znów i znów;

Wisła płynie, płynie, płynie

jak metodia do twych słów.



Pod Krakowem - przez wioskę,

pod Toruniem - przez las;

nie najlichsza - Pod Płockiem,

nie najbrzydsza - gdzie Gdańsk;



gada falą złotawą,

taką znaną - jak twarz;

ale tu, pod Warszawą,

jak pod sercem ją masz:



Wisła płynie, płynie, płynie,

pod mostami srebrzy się,

a wiatr gra na okarynie

dla kochanej rzeki swej;