złe, " /> złe, " /> 


O, dajcie mi te małe skrzypce

Może na skrzypcach wygram

Wiatr i pochyłą ulicę

I noc, co taka niezwykła



Ech, muzyka, muzyka, muzyka

Spod smyka zielony kurz

Lecą gwiazdy zielone spod smyka

Damy karo, bukiety róż.



Uwzględnijcie mizerne granie

I nie bijcie, gdy wezmę źle

Jakiś ton na strunie baraniej

Na g, d, a, czy e.



Prowadzi muzyka za smykiem

Drzewa w niemej podzięce,

Oczami za smykiem suną

Zgrabiałe duże ręce



Na moście stoją. Przez liście

Światło na smyk sypie

Słuchajcie - to dziecko nuci

W czarodziejskim pudełku skrzypiec


Gdy księżyc stęchłym "Sidolem"

złe miejskie niebo wyczyści,

wychodzą na głupi spacer 

dwaj maturzyści.



Postacie prawie bliźniacze,

jak wałek podobny do wałka,

przystając, jeden zapłacze,

a drugi załka:



Bo cóż, że skończyli szkoły,

cóż, że w kieszeniach matury?

Jeden z nich niewesoły,

drugi ponury.



Dzień cały stukali-pukali -

niestety: wszystko zajęte...

Żebyż chociaż zostać kelnerem

lub konfidentem!



Nazajutrz, kiedy się ściemni,

bez celu znów i korzyści

w noc ciemną wyjdą jak cienie 

dwaj maturzyści.